สะบายดี....เมืองลาว [ตอนที่3]
posted on 16 Jan 2008 13:32 by pink76 in Gallery
หลังจากที่ป่วย ประกอบกับการบ้านที่คุณครูผู้น่ารักทยอยสั่งมา ก็ทำให้เราหายไปได้เกือบอาทิตย์เลยทีเดียว
วันนี้ก็เป็นวันหยุดเนื่องในวันครู เราจึงถือโอกาสมาเล่าต่อ
ไหนๆ อารมณ์คนอ่านก็ขาดตอนไปเยอะละ ฮี่ๆ
-
-
-
-
-
-
เราทั้งหมดเดินตามทางไปเรื่อยๆ ข้างทางมีเสาเป็นรูปดอกบัวตูม
ไปค้นหนังสือ จึงได้ทราบว่า นี่เรียกว่าเสานาง
เดินๆไปตามทางก็ถ่ายต้นจำปาลาวไปเรื่อย มันเยอะ และสวย
ประกอบกับส่วนตัวก็ชอบดอกไม้ชนิดนี้อยู่แล้ว เลยถ่ายกันกระจุย แต่เลือกมาลงรูปเดียว
บันไดหินตรงหน้าเราทรุดโทรมไปมาก เขาจึงปิด และให้เราไปขึ้นบันไดไม้ที่อยู่ใกล้ๆกัน
มันก็เป็นไม้ มีี่ที่จับ พอขึ้นไปยืนก็เอนง่อกแง่กๆ ส่วนพื้นดินข้างๆก็เหมือนจะยืนไม่ค่อยอยู่
จะรู้สึกสบายกว่านี้มากเลย ถ้าเลือกใส่ผ้าใบมาซะตั้งแต่แรก
แต่เราทิ้งมันไว้ในรถซะนี่......
-
-
-
ขึ้นบันไดไม้กันเสร็จสรรพก็มาถึงชั้นที่สูงขึ้นไปหน่อย แต่ยังไม่สูงที่สุดนะคะ
เราก็ซื้อดอกไม้แบบเดียวกันกับข้างล่าง มาถวายพระยากรรมทา
แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปมา
ใกล้ๆกันก็มีคุณยายมานั่งทำบายศรีสู่ขวัญ (ถ้าจำไม่ผิดจะเรียกว่างั้น ที่ำนำเชือกมาผูกข้อมือน่ะ)
เชือกที่ได้มา ตอนนี้ก็ยังห้อยอยู่ที่กระเป๋านักเรียนอยู่เลย
(อันนี้เป็นคุณป้าค่ะ ไม่ใช่เรานะ ฮี่ๆ)
แล้วเราก็เดินขึ้นไปกันต่อ เพราะยังไมุ่ถึงจุดหมายที่ต้องการ
แต่เราก็ไม่ลืมที่จะหันกลับมาชักภาพเก็บไว้
ทางเดินข้างหน้าสับสนเอาเรื่องค่ะ มันไม่ใช่ทางเดินเรียบๆสบายๆ
แต่ก็ไม่ได้หนักหนาสาหัสจนถึงขั้นที่วันรุ่ยอย่างเราจะต้องถอดใจ
เดินไม่ยากนะ ก็แค่เกือบสะดุดขาตัวเองเท่านั้นเอง
เมื่อถึงบันไดชุดสุดท้าย ที่ทำเอาเราช็อคไปหนึ่งรอบ แล้วหันไปมองไกด์ลาวทั้งสองคน
พี่เค้านุ่งผ้า...เอ่อ เรียกผ้าซิ่นหรือผ้าถุงดีล่ะ แต่ถึงยังไงก็ขึ้นบันไดยากอยู่ดี
พี่ส้มก็บอกให้เราลองนับขั้นดูนะ ว่ามีกี่ขั้น ขึ้นไปจะเฉลย
ไอ้เราก็เดินๆขึ้นไป นับ นับ นับ และนับ
ขึ้นไปถึง เรานับได้ 87 ขั้น พี่ไกด์ทำหน้างง แล้วบอกเราว่า
ทั้งหมดน่ะมันมีแค่ 77 ขั้นนะ เพราะมันจะมีที่พักทุกๆ 11 ขั้น
เราพยักหน้าแล้วยืนมองเทวสถานตรงหน้าพร้อมเสียงหัวใจดับตุบ ตับ ตุบ ตับ
ไม่ได้ตื่นเต้น ไม่ได้เป็นอะไร แต่เหนื่อยน่ะ....
ซื้อดอกไม้จากข้างหน้าเทวสถานแล้วก็เข้าไปไหว้ เสร็จแล้วก็เดินออกมาดูรอบๆ
พี่ส้มบอกอีกว่า แถวนี้เนี่ยมีน้ำศักดิ์สิทธิ์ เป็นน้ำที่ไหลออกมาตลอดเวลา
อยู่ที่นี่ ใ้ต้ผานี่แหละ
ที่นี่ไม่ได้ปล่อยให้น้ำที่ไหลตลอดเวลานั้นสูญเปล่า แต่มีการรอง ต่อท่อ แล้วทำไปใช้
คนอื่นๆก็เอาขวดน้ำไปรองกันใหญ่ ส่วนเราก็ไม่ได้หวังจะได้อะไรมากมาย
ก็ออกมาเดินดูอะไรๆรอคนอื่นไปก่อน
หลังจากนั้นเราก็เดินไปดูแท่นบูชายัญกัน
ตรงกลางนั้นจะเป็นทางไหลของเลือด
พี่ส้มอธิบายเพิ่มอีกว่า การนำคนมาบูชายัญนั้นไม่ได้บังคับอะไร แต่จะทำด้วยความสมัครใจ
เพราะมีความเชื่อว่า ถ้าทำเช่นนี้แล้วก็จะได้ขึ้นสวรรค์
แต่เมื่อทำเสร็จแล้ว ก็จะนำเลือดน่ะกลับไปให้พ่อแม่
จริงๆแล้วเค้าก็เล่าถึงวิธีด้วย แต่ไม่อยากพูดถึงละ น่ากลัวชะมัด
ตรงข้ามกันจะเป็นบันไดสู่สวรรค์สำหรับผู้ถูกสังเวย
แต่ปัจจุบันไม่มีแล้วล่ะ เพราะเขามองว่าเป็นการกระทำท่าป่าเถื่อน เลยเลิกไป
เราเองก็คิดว่าดีนะ เพราะชีวิตคนมันก็ไม่ใช่ของเล่นที่จะมาฆ่ากันได้ง่ายๆเพื่อสิ่งที่เรามองไม่เห็น
สยองกันจบก็ได้เวลากลับที่พักซะที ก่อนหน้านั้นก็ถ่ายภาพสุดท้ายที่วัดภูเก็บไว้
เราก็กลับลงทางเดิมนั่นแหละ
บันไดสูงๆตอนขึ้นมา พอเดินลงแล้วมันรู้สึกว่ากลัวจะกลิ้งลงไปยังไงไม่รู้สิ
ลองนับขั้นบันไดที่เขาว่ามันมี 77 ขั้น
เอ..ทำไมเรานับไม่ได้ซะที นับคราวนี้ดันได้ 78 ซะนี่
พี่ตาดำแซวว่า ลองวิ่งขึ้นไปนับใหม่ดูสิ แต่เราส่ายหัวดิกพร้อมตอบว่า ไม่ไหวแล้ววววว
เรียกเสียงยิ้มจากไกด์สาวได้พอดู
ข
เดินกลับไปถึงรถ พี่ๆเขาก็เอาผ้าอนามัยมาแจก
อ๊ะๆ อย่าเพิ่งตกใจ นั่นก็คือผ้าเย็นในภาษาลาวนั่นเอง
ตอนแรกเราก็ตกใจ แต่พอมองของที่อยู่ในมือก็ร้องอ๋อพร้อมกับหัวเราะร่วน
-
และในเื่มื่อขามาเรานั่งแพยนต์มา ขากลับเราก็ต้องกลับเหมือนเดิม
ต่างกันที่บรรยากาศรอบข้าง ท้องฟ้าไ่ม่ใช่สีฟ้าเหมือนตอนบ่าย
หากแต่เป็นสามสีที่ไล่เรียงเฉดสีได้อย่างพอดิบพอดีและสวยงาม
มีเด็กๆบางส่วนเล่นน้ำกันอยู่ริมแม่น้ำ ซักพักก็ทยอยเดินกลับขึ้นไป
เราได้เจอกับหนูน้อยปุ๊กกี้อีกรอบ เธอยังเดินขายอยู่บนเรือนั่นแหละ
ไม่มีใครได้ถามว่านี่จะเป็นรอบสุดท้ายของวันนี้สำหรับเธอหรือไม่
แต่เราก็อยู่ดูเธอไม่ได้ตลอด เพราะเราก็มีอีกหลายสิ่งที่จะต้องไปดูในวันต่อๆมา
เหล่าน้าๆอาๆของเราขอเบอร์โทรที่บ้านของน้องไว้ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาไปทำอะไร
ฉันเดินไปชักภาพรอบๆ
ระหว่างนั้น พระอาทิตย์แตะมือให้พระจันทร์ออกมานอนยิ้มหวานให้เราดูเรียบร้อย
แต่พระอาทิตย์ก็ยังไม่สามารถเก็บแสงที่เคยทอประกายเจิดจ้าเมื่อยามกลางวันได้หมด
แสงอาทิตย์ลับขอบฟ้า
พวกเราโบกมือลา.....บ๊ายบายยยยยย
-
-
-
-
-
-
-
TO BE CONTINUED
แล้วเรามาชมที่เที่ยววันที่สองกันนะคะ 
Tags: laos, laos p, trip, จำปาสัก, ท่องเที่ยว, ลาว, วัดภู5 Comments
ผมว่า...
มีโอกาสผมก็จะไปมั่งครับ
#1 By c vane on 2008-01-16 15:09