pinpin -.

วันนี้เหาะออกจากบ้านแต่เช้า......8 โมงน่ะ
เขาเรียกกันเช้ารึเปล่า แต่เราว่าเช้านะ

งานนี้แม่ลุยเดี่ยว พาไปเที่ยวที่ตลาดน้ำตลิ่งชัน

ปกติแม่จะไม่ค่อยพาไปไหนเองบ่อยมากมายถ้าไม่คุ้นทางแถวนั้นจริงๆ
เพราะแม่ กลัวหลง

แต่ที่กล้าพาไปที่ตลาดที่นี่ก็เพราะว่ามันไปไม่ยาก แค่ขับรถทางตรงก็ถึงแล้ว ซอยอะไรก็ไม่งงมากมายนัก
แต่ก็จำไม่ได้แล้วว่าถนนที่ตั้งต้นก่อนขับตรงไปนี่ชื่อว่าอะไร

ถึงตลาดน้ำตลิ่งชันตอนแปดโมงกว่าๆ ตลาดยังไม่ติดดีเท่าไหร่ แต่เป้าหมายแรกของเรายังไม่ใช่ตลาดตลิ่งชัน

แม่จัดตารางการท่องเที่ยวด้วยตัวเองเสร็จสรรพ ซึ่งคนเพิ่งเคยมาอย่างเราก็พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วยอย่างเดียว
โปรแกรมของแม่ก็คือ นั่งเรือไปกับตลิ่งชันทัวร์ (คุณลุงมัคคุเทศก์เขาว่ามางั้น)
เป็นโปรแกรมเที่ยวสามตลาด

และเรือจะออกตอนเก้าโมง นั่นทำให้เราต้องรีบออกจากบ้านมาขนาดนี้

ขึ้นเรือตอนเก้าโมงเท่าไหร่จำได้ไม่แน่ชัด คุณลุงมัคคุเทศก์ก็เปิดตัวได้เฮฮาดี
เที่ยวครั้งนี้ประทับใจมัคคุเทศก์ด้วยละ เป็นนักเอ็นเตอร์เทนได้ดีสุดยอดเลย

เรือก็พาเราแล่นเข้าคลองไปเรื่อยๆ ชื่ออะไีรบ้างก็จำไม่ได้แล้ว
แต่ว่าการมานั่งเรือครั้งนี้ทำให้เรารู้สึกว่า เรือนี่ก็ไม่ต่างอะไรกับรถเลย มีซอยเล็กซอยน้อยมากมาย แถมมีชื่อเรียกเยอะแยะเหมือนซอยในกรุงเทพไม่มีผิด

ระหว่างทางสังเกตเห็นอะไรน่ารักๆตั้งหลายอย่าง

นั่งเรือผ่านบ้านคน บางทีก็มีเด็กน้อยออกมายืนโบกมือให้
มีเจ้าหมาโกลเด้นกระโดดลงไปแช่น้ำ

แถมมันยังลบความคิดเดิมๆของฉันออกไปอีกด้วย ฉันเคยคิดว่าแม่น้ำในกรุงเทพมันคงจะดำและเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกมากมายมหาศาล เพราะดูจากประสบการณ์ที่ตลาดน้ำดำเนินสะดวก น้ำที่นั่นมันออกจะเหม็นไปซักหน่อย

แต่กลับที่คลองที่นี่ มันไม่ใช่เลย

ไม่ได้หมายความว่ามันใสปิ๊งนะ มันก็ขุ่นๆอยู่พอตัว แต่ก็ดูน่านั่งแกว่งเท้าเล่นกว่าที่อื่นล่ะ

เรือพาเราจอดที่ตลาดลัดมะยมก่อน ตอนนั้นก็คงราวๆสิบโมงได้ ข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน กำลังหิวโซ
สุดท้ายเปิดด้วยทอดมันหนึ่งกระทง อิ่มไปเยอะ

แล้วหลังจากนั้นก็เดินสอยของกินอย่างละนิดละหน่อย เก็บท้องไว้กินที่ตลาดต่อไป

ตลาดที่สองจำชื่อได้ไม่แน่ชัด แต่จำได้ว่าอยู่ในบริเวณวัด
พอลงจากเรือแม่ก็พาตรงดิ่งไปที่ร้านผัดไทยร้านหนึ่ง แล้วก็สั่งผัดไทยกับหอยทอดอย่างละจาน
แถมด้วยซ่าหริ่มร้านข้างๆด้วย แต่ว่าก็สั่งไปถ้วยเดียวเพราะประมาณกำัลังแล้วคงคิดว่ามันต้องไม่หมดแน่ๆ

หลังจากผัดไทยส่งมาถึงโต๊ะก็ลงมือแทบจะทันที
ผลการทดลอง ปรากฎว่า

"ผัดไทยอร่อยเทพ   (>w<)b!"

 

จุดจอดสุดท้ายก็จอดที่วัดอีก แต่ไมไ่ด้ลงจากเืรือละ แค่จอดให้นักท่องเที่ยวซื้อขนมปังของทางวัดแล้วก็ให้อาหารปลากันบนเรือเลย

มีปล่อยปลาด้วย แต่รู้สึกว่าจะเหมือนทำบาปมากกว่าทำบุญนะ
ปลาไหลที่เอามาให้ปล่อยตัวเล็กนิดเดียว แล้วปล่อยลงไปในดงปลาผู้หิวโหยตัวเบิ้มๆ

ก็โดนกินนะสิ...

และสุดท้าย เรือก็พาเรามาส่งที่ท่าน้ำตลิ่งชันโดยสวัสดิภาพ

การเดินทางในน้ำจบลง แต่เรายังไม่จบ!
ระหว่างที่แม่เดินไปเก็บของที่รถ เราก็ไปเห็นร้านขายหมี่กรอบร้านหนึ่ง ซึ่งคนเยอะจนขนาดว่าต้องต่อคิวซื้อกัน

เห็นอย่างนั้นก็เลยลองไปซื้อมากินบ้าง

เข้าใจว่าคงเป็นเพราะต้องทำในปริมาณเยอะๆ การกะส่วนผสมเลยไม่ค่อยเท่ากัน เพราะว่าที่ซื้อมาสองถุง ถุงแรกที่เปิดกินนี่หวานเจี๊ยบ แต่ถุงที่สองอร่อยเทพ สงสัยคงจะอยู่คนละกระทะกัน

หลังจากวุ่นวายกับหมี่กรอบที่ขายดีสุดๆแล้วก็ได้เวลากลับบ้านกัน

แม่อยากวนรถไปดูแถวที่มีการชุมนุม อารมณ์ประมาณว่าอยากเห็นว่าจะเป็นยังไง ก็เลยรถติดอยู่แถวนั้นเสียตั้งนาน

นานเสียจนอยากทุบไฟแดงทิ้งแล้วขับรถออกไปเลยน่ะ.....

แต่ที่สุดแล้วก็ถึงบ้านเวลาบ่ายๆ พร้อมกับพุงที่ยื่นออกมากว่าเดิมอีกพอสมควร

มันจะอิ่มอะไรกันขนาดนี้เนี่ย!......