มฤคทายวัน ในวันก่อนฤดูฝน
posted on 28 May 2009 14:46 by pink76 in Gallery
นับเวลาไม่ถูกเหมือนกัน หากใครจะถามฉันว่า
"มาที่นี่เป็นครั้งสุดท้าย...เมื่อไหร่?"
จากความทรงจำสีเทาจางๆของฉัน พอจะระลึกถึงสถานที่แห่งนี้ได้ว่าเคยเป็นสถานที่ทัศนศึกษาของเด็กน้อยชั้นประถมเมื่อหลายปีมาแล้ว เด็กน้อยในชุดนักเรียนเคยได้มาวิ่งเล่น และตื่นเต้นกับน้ำทะเลที่ไม่ได้หาง่ายๆแถวหน้าบ้าน
เหมือนได้กลับมาทบทวนความจำ ตั้งแต่ก้าวแรกที่ได้เหยียบย่างเข้ามา
เหมือนได้กลับมาทบทวนความจำ ตั้งแต่ก้าวแรกที่ได้เหยียบย่างเข้ามา
และครั้งนี้ จะเป็นการจดจำสิ่งเดิมสิ่งนี้อีกครั้ง และจะจำต่อไปให้นานที่สุด
เดิมทีตั้งใจไว้ว่า จบจากปราณบุรี ก็จะตีรถดิ่งเข้ากรุงเทพฯไปเลยทันที
แต่อะไรๆก็ไม่แน่นอน
เนื่องจากว่านานๆทีจะได้มาเที่ยวถึงที่นี่ แถมเวลาก็เหลืออีกตั้งเยอะแยะถึงครึ่งวัน
จะแวะดูเพลินๆก็คงไม่เสียหายอะไรนักหนา
รู้ตัวอีกที ก็ได้จ่ายค่าเสียหายเป็นค่าผ่านประตูไป 30 บาทเสียแล้ว
ก่อนจะไปถึงตัวอาคารของพระราชนิเวศน์ฯ ก็มีส่วนที่จัดแสดงภาพที่เกี่ยวข้องกับพระราชวังแห่งนี้
แค่ส่วนนี้ส่วนเดียวก็ยืนดูกันนานเอาเรื่องเหมือนกัน
นอกจากภาพถ่ายแล้ว ก็ยังมีชิ้นส่วนของพระราชนิเวศน์ฯในตอนก่อนบูรณะมาจัดแสดงให้ชมด้วย
สิ่งที่เปลี่ยนไปของพระราชนิเวศน์มฤคทายวันจากที่ฉันเองได้ไปสัมผัสมา
นอกจากตัวพระราชนิเวศน์ฯจะเปลียนไปในทางที่สวยขึ้นอันเนื่องมาจากการบูรณะแล้ว การเข้าชมก็ดูเหมือนจะเป็นระเบียบเรียบร้อยดีด้วย
เส้นทางที่ถูกจัดมา มันสามารถเข้าใจง่ายสำหรับคนที่ไม่ได้มาเที่ยวที่นี่เสียนาน
ทางขึ้น ทางลง ทางเลี้ยว ทุกเส้นทางถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเลยทีเดียว
สิ่งแรกที่กินเวลาเดินชมสถานที่เลยก็คือการเพนท์ถุงผ้ารูปกวางหรือเนื้อทราย ที่เหมือนกับจะเป็นสัญลักษณ์ไปแล้ว เนื่องจากที่มาของชื่อพระราชนิเวศน์มฤคทายวันก็มีที่มาจากสัตว์ชนิดนี้
ปิดเทอมเสียนาน ไม่ได้จับปากกา ดินสอ หรือได้ขีดเขียนอะไรเลย
มานั่งวาดรูประบายสีเล่นก็เพลินดีไม่หยอก
สนุกอยู่นานพอควร จนคนที่มาด้วยเริ่มสะกิดให้ขึ้นไปดูได้เสียดี
เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา
ทันทีที่ได้ขึ้นไปเหยียบบนพระราชนิเวศน์ฯแล้ว ก็รู้สึกได้ถึงการได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี
พื้นไม้ที่เดินๆกันอยู่ก็ไม่มีฝุ่นสักนิดให้รู้สึกสะดุุดเท้าเมื่อก้าวเดิน แถมยังแอบดังเอี๊ยดๆให้ต้องเขินกันบ้างด้วย
หันไปเจอพนักงานที่กำลังทำความสะอาดตรงราวระเบียง ก็ทำให้ต้องหันกลับไปสำรวจถึงความสะอาดของระเบียงข้างตัว
สะอาด....แบบไร้เม็ดฝุ่นจริงๆ
มาถึงทางเดินที่จะพาเดินไปสู่ทะเล
ทีแรกก่อนที่จะมา ตั้งใจไว้เต็มที่แล้วว่าจะต้องมาเดินเล่นตรงส่วนนี้ให้ได้ และตั้งใจไว้ด้วยว่าจะมานั่งชิลให้สมกับที่ไม่ได้มาเสียนาน
แต่พอเจอกับป้ายที่ตั้งเตือนนักท่องเที่ยวไว้ตรงหน้า ก็เล่นเอาเสียดายไปมิใช่น้อย
แต่ก็เข้าใจว่ามันคงอาจจะผุพังมากจนเกินเยียวยา
สุดท้าย ก็เลยต้องแห้วกลับไป
เดินจนลืมเวลา พร้อมกับสองขาที่เริ่มประท้วงหน่อยๆว่า 'ไปนั่งพักได้แล้วนะ'
ก็เลยทำให้ฉันต้องจบการเที่ยวชมสถานที่แห่งนี้เสียที
แม้ว่าการมาครั้งนี้จะได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไปไม่ครบ
แต่
การที่ได้มาพักผ่อน ได้ถ่ายรูป ได้ทำโน่นนี่
หลังจากที่ต้องอุดอู้อยู่ในบ้านมาเป็นเวลาหลายวัน
ก็ทำให้ฉันเองชุ่มชื่นหัวใจได้ไม่หยอก
Tags: trip, ชะอำ, มฤคทายวัน4 Comments



#1 By มุมเล็กๆ ของญาดา on 2009-05-28 21:01