[CS] Mint's first impression
posted on 17 Apr 2008 22:29 by pink76 in CubicSchoolแปะที่มาของกิจกรรมนี้ซะหน่อย Cubic School
** Updated : 17 Apri 2008
ฉันนั่งอยู่ในห้องเรียนชั้น ม.4/1 ของโรงเรียนลูกบาศก์ ตอนนี้เพื่อนๆของฉันทั้ง 32 คน นั่งล้อมซ้ายขวาหน้าหลังฉันอยู่ (ฉันนั่งกลางห้อง เพื่อทีจะได้คุยกะคนอื่นเยอะๆไง)
โรงเรียนเนี้ยน่ะ แปลกตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามา แต่แหม...ไม่เห็นมีใครชอบพัดชาเหมือนฉันบ้างเลยแฮะ...
เอ่อ...นอกเรื่องๆ
มาพูดถึงห้องเรียนฉันดีกว่า ส่วนใหญ่ก็จะนั่งแบ่งชายหญิงอย่างชัดเจนนะ แต่มีอยู่คนนึงที่ดูจะสนิทกับผู้ชายซักหน่อย เธอชื่อฟาร์ม [ปิยธิดา จินตนปิยะ]
เธอค่อนข้างทำให้ฉันแปลกใจนะ ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องถือร่มติดตัวไว้ตลอดขนาดนั้น ฉันเองก็ลองถามแล้วนะ แต่เค้าก็ไม่บอก
(ขณะนั้นฟาร์มเอาร่มฟาดแมน โทษฐานที่พูดอะไรปูเลี่ยนๆออกมา)
โอเค...ฉันหายสงสัยแล้ว ดูท่าร่มเธอจะแข็งแรงใช่ย่อย แต่ฟาร์มคะ....แมนเขาไม่ได้แข็งแรงเหมือนร่มนะ!!!!
พูดถึงนายแมน[สงกรานต์ สว่างพิทักษ์]ฉันว่าเขาก็หน้าตาดีนะ แต่ขี้เก๊กที่สุด (เก๊กแล้วหล่อก็โอเค ไม่น่าเกลียด)แถมหลายใจอีกต่างหาก ประโยคแต่ละประโยคก็เลี่ยนเหลือกิน ฟังแต่ละทีฉันเองก็สงสารสาวๆน่ะ ไม่เอียนกันบ้างรึไงนะ
ส่วนสี่คนตรงโน้น ฉันเจอพวกเขาที่สนามบาสเมื่อเช้า ถ้าสมองปลาทองอย่างฉันจำไม่ผิดรู้สึกว่าจะชื่อภูมิ [ภูมิ วสันตนิรันดร์ ] ธี [ธีระ สุขสมบูรณ์] ไผ่[ประสิทธิ์ งามเจริญ] แล้วก็น้ำ [ต้นน้ำ พรรังสรรค์]
วันแรกก็คุยกันสนิทสนมเชียว แต่ฉันสังเกตเห็นว่าไผ่จะไม่ค่อยพูดสักเท่าไหร่แฮะ ขี้อายจัง(ผิดกับฉัน) ไว้ว่างๆฉันอยากชวนเขาคุยมั่งนะ เพราะคนเงียบ ไม่ได้หมายความว่าเป็นคนหยิ่งนี่นา
ส่วนภูมิ....ซานต้าภาคตัวดำ เขาเป็นคนแรกๆที่ฉันจำได้เลย เพราะตัวใหญ่ขนาดนั้น ยังกลัวตัวเองเหมือนกันว่าจะเผลอเรียกหมีดำไปรึเปล่า แต่เขาก็ดูใจดีนะ...
อันที่จริง คนตัวใหญ่นี่ก็อารมณ์ดีแทบทุกคนนี่เนอะ
อ้อ! อีกอย่าง ฉันเห็นภูมิชอบเอาน้ำราดหัวบ่อยๆ นี่ถือว่าเป็นควันหลงวันสงกรานต์รึเปล่าเนี่ย? แต่มันก็ไม่ถือว่าเป็นการยุ่งยากที่จะเข้าไปทำความรู้จักหรอก ฉันไม่ซีเรียสกับเรื่องแค่นี้อยู่แล้ว
ต่อมากับธี ตอนแรกฉันตกใจกับแว่นของเขาที่มันหนาได้ใจ แต่เห็นท่าทางเหมือนเด็กเรียนแบบนี้ เล่นบาสเก่งน่าดูเลยเชียว แล้วเด็กเรียนจะหยิ่งมั้ย...อันนี้ฉันก็ไม่รู้
สุดท้ายในกลุ่มกับน้ำ ไม่น่าเชื่อว่ายังมีผู้ชายที่เตี้ยกว่าฉันอีก ทั้งๆที่ส่วนใหญ่จะสูงกันราวๆ 170-180 แท้ๆเชียว (ที่จริงในห้องนี้มีอยู่สองสามคน ไว้ฉันจะเล่าทีหลัง)
ว่าแต่...เขาจะเศร้ามั้ยเนี่ย ถ้ามายืนกับฉันน่ะ...เราช่างต่างกันเหลือเกินนะน้ำ (ฮ่าๆ)
มองไปทางริมหน้าต่าง ตรงนั้นมีสาวเงียบๆสองคนที่ฉันรู้สึกเข้าหายาก
คนแรกคือพราว [แพรวนภา ดารารัศมีโชติ] ฉันว่าคนนี้เขาดูหยิ่งๆยังไงไม่รู้สิ ทั้งสีหน้า ท่าทาง และสายตาที่มองมา ฉันไม่ชอบคนหยิ่ง แต่ก็ไม่ปิดโอกาสหรอกนะ ถ้าอยู่ๆกันไปแล้วเธอไม่หยิ่งอย่างที่ฉันคิด เราก็คงจะคบกันได้นั่นแหละ
ว่าแต่...เธอโหดใช่เล่น เล่นเอารองเท้าปาใส่ลัคซะแบบนั้น เห็นแล้วเจ็บแทนยังไงไม่รู้...
อีกคนคือฟ้า [เหมือนฝัน ปัณฑารีย์] แม้จะดูเงียบๆเหมือนพราว แต่ฉันว่าเขาไม่หยิ่งนะ อาจจะดูเรียบร้อยๆ เป็นเด็กเรียน และฉันก็รู้สึกว่าเธอขี้โรคด้วยแหละ
แปลกใจจังที่เสื้อผ้าเปื้อนสี เปิดเทอมวันแรกแท้ๆ เสื้อก็เปื้อนซะแล้ว สงสัยจะชอบวาดรูปนะ เคยไปเหล่ๆตอนเธอวาดรูปอยู่ทีนึง...วาดสวยจนฉันอิจฉาเลยทีเดียวแหละ
ฉันชวนฟ้าคุยอยู่แป๊ปนึง แล้วเธอก็เดินหนีไปแบบงงๆ เพราะฉันดันไปเล่าเรื่องพัดชากับเอเอฟให้เขาฟังนี่สิ ดูเหมือนเขาจะไม่รู้จักทั้งสองอย่าง...หรือพัดชากะเอเอฟจะยังดังไม่พอเนี่ย
** Updated : 21 April 2008
(เสียงฮัมเพลงจากระดังมาจากสักทางหนึ่ง มินท์หันไปมองแล้วนั่งเท้าคางฟัง)
ระ[รมัณยา วรวาทิน] คนที่ฉันเห็นแวบแรกก็รู้สึกว่ายังกะฝาแฝด เราผมยาว ผมหน้าม้า และตัวสูงเหมือนกัน แต่กับท่าทางภายนอก เราไม่เหมือนกันสักนิด
ระดูนิ่งๆ แถมฟัง MP3ตลอดเวลาจนฉันเองก็แอบสงสัยว่าตอนนี้หูของเธอตึงไปรึยังเนี่ย แต่เธอร้องเพลงเพราะมากเลยนะ อยากเป็นนักร้องรึเปล่าน้อ....
(เสียงเคาะไม้กลองเข้าจังหวะกับเพลงของระดังมาจากทางลัค มินท์ก็หันไปมองอีก)
นายลัค(กี้)[ประสบโชค วิริยะกุล]หน้ายังเป็นรอยแดงๆจากรองเท้าของพราวอยู่เลย จะสงสารหรือจะขำดีล่ะนั่น ฉันว่าเขาก็แปลกนะ เป็นคนที่สามารถเคาะได้ทั้งวันไม่เว้นสักนาที(ไม่งั้นพราวคงไม่รำคาญ)
แต่ลัคพูดน้อย เอาแต่เคาะๆอยู่นั่น ฉันว่าถ้าฉันเข้าใจรหัสมอร์สได้นะ ลัคคงพูด(โดยการเคาะ)ไฟแลบ..
นักเรียนอีกสองคนที่เด่นในสายตาฉัน ฝาแฝดยุ[วายุ หิรัญพฤกษ์ชัยมาตย์]และโย[วาโย หิรัญพฤกษ์ชัยมาตย์]ที่หล่อม๊ากกกกก จิตใจสาวรั่วสั่นคลอนมากมายค่ะพี่น้อง ขอเสียมารยาทนะแมน ถ้าฉันจะบอกว่าสองคนนี้ชนะนายขาดลอยน่ะ
แม้ลักษณะร่างกายใบหน้าจะคล้ายกัน(ต่างที่สีดวงตา) แต่ลักษณะนิสัยที่ฉันสังเกตได้มันต่างกันคนละขั้วเลย
ยุเป็นคนที่ไม่ยิ้มเลย หน้านิ่ง เย็นชา อยากบอกเค้าให้ยิ้มมั่ง เงียบๆแบบนี้มันน่ากลัว ผิดกับโยที่ดูจะอารมณ์ดี ยิ้มทีก็ดูดี (ไม่ยิ้มก็ยังดูดี) ดูท่าทางอารมณ์ดีและน่าเข้าไปคุยด้วยเป็นอย่างมาก
แย่ซะแล้ว สงสัยฉันต้องไปหัดคุมหัวใจไม่ให้เตลิดเปิดเปิงแล้วสิ...
พูดถึงผู้หญิงที่มานั่งคุยกับฉันเมื่อกี้ เรานั่งข้างกัน เธอชื่อตั้งโอ๋ [จิตรกร เจริญวัฒนศิลป์]หน้าตาเธอจะนิ่งๆ เหมือนจะง่วงนอนตลอด แอบกลัวนิดหน่อยว่าถ้าคุยๆไปแล้วเธอจะหลับหัวโขกโต๊ะอ่ะ!?
ฉันชวนเธอคุยเรื่องพัดชาไปนิดนึง..ดีใจจังที่เธอชมว่าพัดชาร้องเพลงเพราะน่ะ แอบดีใจแทนศิลปินที่สุด
แต่ฉันว่าตั้งโอ๋คุยไม่ทันฉัน...เอ่อ...คราวหน้าจะพยายามเป็นผู้ฟังที่ดีแล้วกันนะ
(เสียงดังโหวกเหวกมาจากทางหน้าห้อง มินท์หันไปเจออินทรีกำลังยืนคุยกับรุ่นน้องในโรงเรียน)
โน่นอินทรี[ศนธิยา วรัญยากรณ์] ผู้หญิงอะไรไม่รู้ หล่อจริงๆ ดูท่าเธอจะป๊อปน่าดูในหมู่น้องๆน่าดู
อินทรีดูเป็นมิตรนะ เขายิ้มตลอดเวลา อาจจะดูเฮฮา บ้าๆ แต่คงไม่เท่าฉันหรอก เขาทำงานกระดาษสวยที่สุด ฉันอยากขอเจ้าตุ๊กตาที่เขาทำมาไว้ดูเล่นสักตัว เขาคงไม่ว่าล่ะมั้ง...
ไหนๆก็พูดถึงสาวหล่อ ในห้องนี้มีอยู่สองคนนะ คนแรกคืออินทรี ส่วนคนที่สองคือสร[วชิรา กวีไกรสร] ฉันว่าเธอหน้านิ่งเสียจนดูไม่ค่อยน่าเข้าหา ไม่รู้ว่าถ้าฉันเข้าไปรั่วๆใส่เขา จะโดนเขารำคาญรึเปล่านี่สิ
แต่ถ้าให้ฉันเงียบๆติ๋มๆเรียบร้อยๆ คงต้องอกแตกตายสักวัน...มันไม่ใช่ตัวฉันน่ะ
พูดถึงคุณหนู ห้องเราก็มีอยู่คนนึงนะ เธอชื่อลี่ลี่[ลลนา ตั้ง] (ขอสารภาพหน่อยว่าจะเรียกเธอเป็นลีลี่อยู่เรื่อย)เธอดูดีมากๆ ยังกะผู้ดีเก่า เรียบร้อยมาเชียว
ฉันยังหวั่นใจนิดๆนะ ว่าถ้าฉันไปรั่วๆใส่เธอเข้า จะโดนจับมาเรียนมารยาทผู้ดีรึเปล่านี่สิ (คิดเล่นๆ อย่าทำจริงๆเลยนะลี่ลี่)
** Updated : 06 May 2008
เด็กโรงเรียนนี้เนี่ย ชั้นเองก็นึกว่าจะมีแต่พวกคนที่ดูลึกลับๆ เคร่งขรึม ไม่มีใครรั่วเหมือนฉัน แต่ฉันคิดผิดถนัด.....มีอยู่คนนึงที่ดูจะเฮฮาพอตัว นั่นก็คือขนุน[ภัสษประภา ประสานคุณ]
เด็กหญิงที่มาพร้อมกับสีสันฉูดฉาดบาดตา ทั้งแว่นสีส้มจี๊ด และหูฟังสีแดงแจ๋ เป็นคนที่ฉันรู้สึกว่ามองยังไงก็รุงรังไปหมด แค่แว่นกับหูฟังก็ยังไม่พอ แต่ผมเธอก็ยังฟูกระจุยกระจาย ดูเป็นคนเซอร์ๆง่ายๆลุยๆ และติดดินดี
มาต่อที่ไอริน[ซาจิ อิชิเกะ] ที่ฉันอยากจะเรียกเธอว่าสาวน้อยซาลาเปาจริงๆ ดูท่าเธอจะเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น เอ...พูดไทยได้รึเปล่าเนี่ย...
ฉันว่าเธอดูร่าเริง คงจะคุยด้วยง่ายนะ เป็นผู้หญิงตัวเล็กที่ดูน่ารักน่าทะนุถนอมดีจังเลย
ต่อไปมาพูดถึงคนที่จะดูลึกลับๆกันมั่ง
คนแรกที่ฉันรู้สึกว่าเขาต้องไม่ธรรมดา นั่นคือธูป[วิระ วิญญรักษา] ฉันรู้สึกว่าเขาคนนี้มีอะไรแปลกๆตามตัวอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ฉันคิดไปเองรึเปล่าๆ แต่ก็ยังไม่ได้ถามเขาซะที
ได้ยินมาว่าเขามองเห็นผีได้ด้วยเหรอ....น่ากลัวชะมัด..หวังว่าเขาจะไม่เอาเรื่องผีๆสางๆมาหลอกคนแถวๆนี้นะ ยังไงฉันก็ไม่เอาด้วยคนนึงล่ะ ขึ้นชื่อว่าผี ฉันก็ไม่ได้อยากอยู่ร่วมโลกสักเท่าไหร่หรอก บรื๋อออ..
คนที่สอง หญิงสาวที่เหมือนมีรังสีอะไรสักอย่างลอยล่องออกมาจากตัวตลอดเวลา ขอเรียกว่าเทียน[ทิฆัมพร เสรีนุรักษ์]แล้วกัน จะได้ไม่สับสน
เธอคนนี้มีลัญลักษณ์เป็นจะงอยผมที่หัวสามกอ สงสัยจะหวีไม่ลง ว่างๆน่าลองเอาหวีเอาเจลไปแปะๆลูบๆดู ฮี่ๆ
เทียนจองที่นั่งตรงมุมห้อง จ้องมองหนุ่มๆแล้วก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย สงสัยจังว่าเธอคิดอะไรอยู่ เวลาเธอยิ้มทีมันดูน่าขนลุกบอกไม่ถูก ไม่รู้เหมือนกันว่าหนุ่มๆที่เธอจ้องๆอยู่นี่จะรู้ตัวกันมั้ยน้อ..
อ้อ ในห้องฉันมีบรู๊ซ ลี ภาคคนไทยด้วยนะ เขาชื่อฟาน[รักษ์ เสถียรลีลาลาศ]
นายคนนี้มีบรูซ ลี เป็นเสมือนไอดอล ก็เหมือนฉันมีพัดชาเป็นไอดอลนั่นแหละ แต่เขาก็ไม่ได้ชอบเฉยๆนะ ใบหน้าลีลาท่าทาง ขอบอกเลยว่าเนี่ย บรูซ ลีชัดๆ
ความคล่องแคล่วดูท่าทางน่าจะมีเยอะ อาจจะสามารถตีลังกาเหมือนในหนังจีนได้สบายๆ (สุดยอดจริงๆ)
ที่เสื้อก็จะมีติดเทปสีดำติดไว้ เพราะอะไรก็ไม่รู้ แถมดูท่าเขาจะชอบขนมทองหยอดมาก ถือกินตลอดเวลา แต่ขอสงสัยอย่าง กินขนมตลอดแบบนี้ ทำไมถึงไม่อ้วน!!
เอ....คนที่ฉันว่าลึกลับคงหมดแล้วสินะ ถ้างั้น มาต่อกับคนที่ดูเหมือนจะเป็นแกนนำด้านกิจกรรมในอนาคต นั่นคือไทย[ธีร์ นทีธารทรัพย์พิสิทธิ์]
เขาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการรวบรวมเพื่อนๆไปค่าย เริ่มชักชวนกันก่อนโรงเรียนเปิดเสียอีก ฉันว่าเขาดูเป็นคนเอาจริงเอาจังดีเหมือนกันนะ ก็ดีแล้วแหละ
ที่สำคัญที่สุด ฉันได้เป็นบัดดี้กับเขาด้วย ตื่นเต้นอยากจะไปค่ายจนทนไม่ไหวแล้วสิ
แล้วก็มาถึงกลุ่มคนที่อยู่คนละระดับกับฉัน.....หมายถึงกลุ่มเด็กไซส์มินิน่ะ ที่ฉันกล่าวไปข้างต้นก็จะมีน้ำและตั้งโอ๋ ก็จะเหลือนิค[นิกาน เศวตนภา] แล้วก็ปอ[กรวิทย์ ไกลปืนเที่ยง]
เนื่องจากความสูงของฉันที่ดูจะมากกว่าหญิงไทยธรรมดาทั่วไป ทำให้ฉันมองคนกลุ่มนี้กลายเป็นคนที่น่ารัก น่ากอด และดูพกพาสะดวกยังไงบอกไม่ถูก
พูดถึงปอก่อนดีกว่า เขาเป็นผู้ชายที่ถือว่าค่อนข้างเด่น เนื่องจากมีใบหน้าที่ดูไม่ค่อยเป็นผู้ชายสักเท่าไหร่ คือเป็นผู้ชายที่สวยน่ะ
คือเท่าที่ดูภายนอกแล้ว ปอมีแค่สองหน้าเท่านั้นแหละ คือนิ่ง...กับยิ้ม... แต่ไม่รู้ยังไง ฉันว่ารอยยิ้มของปอน่ะ มันยังไงๆพิกล เหมือนจะมีอะไรสักอย่างซ่อนอยู่ข้างหลัง
ส่วนนี่คือน้องน้อยของห้อง 4/1 เลยล่ะมั้ง สาวนิคที่อายุน้อยสุด แถมยังตัวเล็กอีกต่างหาก แต่ทำไมนิคต้องใส่เสื้อตัวใหญ่ขนาดนั้น...คือเด็กมอสี่นี่มันน่าจะตัวโตช้าลงแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงซื้อเสื้อเผื่ออะไรซะขนาดนั้นน่ะ
ลักษณะภายนอกที่นิคแสดงออกมามันเหมือนเด็กมาก จนบางทีฉันยังแอบสงสัยว่านิคเดินเข้าห้องผิดรึเปล่า แต่ในใบรายชื่อมันมีชื่อนิคด้วยนี่ เอ...ถ้าไม่ได้เดินเข้าห้องผิด รายชื่อก็ต้องผิดแหงๆ
** Updated : 20 May 2008
หยิน[ประทานพร พ้นภัยพาล] คนนี้ที่ฉันสะดุดตรงรอยยิ้มของเธอเป็นครั้งแรก มันเป็นรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์ แต่มองๆไปก็ขำดี
หยินไม่ใช่คนที่ดูน่ากลัวหรอก แต่เธอดูเป็นคนเรื่อยๆ เอื่อยๆ แล้วฉันก็จะจำหยินกับตั้งโอ๋ปนกันอยู่เรื่อย ทั้งๆที่ลักษณะนิสัยก็ไม่ได้เหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ทำไมแฮะ
อ๊ะ...ฟองคลื่น[ลัลน์ลลิต รุ้งสกุล] นี่เป็นคนที่ฉันเกือบลืมไปแล้ว
หญิงสาวขี้อาย แถมท่าทางกลัวๆหงอยๆหงอๆตลอดเวลา ฉันจะบอกอะไรให้นะฟองคลื่น ถึงเพื่อนๆห้องเราจะแปลกๆไปหน่อย แต่ไม่มีใครกัดแน่นอนล่ะ อย่างน้อยฉันเองก็ฉีดยาละ (ฮ่าๆ)
ท่าทางขี้ตกใจด้วย นี่ถ้าวันไหนฉันแอบไปจ๊ะเอ๋ฟองคลื่น ไม่กรี๊ดเป็นลมล้มสลบไปเลยเรอะ?
นี่ก็หนุ่มน้อยท่าทางเป็นมิตร และดูธรรมดาคนหนึ่งในห้อง นั่นก็คือกิ๊ฟ[อุทิศฐาน อู่วิรุฬย์] แปลกดีแฮะ ชื่อเล่นเหมือนผู้หญิงเลยอ่ะ อยากจะรู้จังเลยว่าถ้ามีคนเรียกแล้วเขาจะอายมั้ย
กิ๊ฟดูจะพูดน้อย แต่เขาไม่ใช่คนขี้อายหรอก ฉันว่าเขาคงไม่ถนัดที่จะพูดมากกว่าล่ะมั้ง
เรานั่งใกล้กันด้วย ฉันอยากจะทำความรู้จักกับเขาจัง ดูเขาเป็นคนง่ายๆ สบายๆ ไม่มีพิษภัยตามแบบที่ฉันชอบเลยฃ
เหลืออีกกี่คนเนี่ย หนึ่ง สอง สาม....ห้าคน ใกล้ความจริงแล้วล่ะ
งั้นก็มาต่อที่สาวนักกีฬา พลอย[พลอย วานิชวิทย์] พลอยใส่ชุดพละมาโรงเรียนทุกวันเลยแหละ ไม่รู้ว่ามันสบายมากกว่ากันตรงไหน ฉันเองยังชอบใส่ชุดนักเรียนเลย มันสบายดีออก
พลอยดูใจดี เป็นพี่โต และที่สำคัญนะ ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าฉันเยอะเลยล่ะ หวังว่าเธอจะสามารถอยู่กับลิงๆทั้งหลายในห้อง 4/1 ได้เนอะ
ต่อมาก็เป็นฮุย[พนมกร เลค] หญิงสาวผิวเข้มที่ดูท่าทางพูดไม่ค่อยเก่ง แต่รักหมดใจรึเปล่าก็ไม่รู้สิ ท่าทางจะเป็นสาวนักกีฬาเหมือนพลอยเลย
ยังบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าลักษณะนิสัยจริงๆแล้วเป็นยังไง เราคงต้องหาเวลาคุยกันมั่งแล้วล่ะ
คนนี้...สาน[สืบสาน กาลวารินทร์] คงเป็นหนุ่มซุ่มซ่ามประจำห้องแล้วล่ะมั้ง ตั้งแต่เช้าแล้วที่ฉันเห็นเขาทำหนังสือที่หอบมามากมายหล่นลงพื้น แถมบางเล่มหล่นแล้วก็พังกันต่อหน้าเลย
เสียดายหนังสือนะ ยิ่งลำหรับคนรักหนังสืออย่างเขาก็คงจะเสียดายหนักกว่าฉันอีกล่ะ
เห็นงี้แล้วก็อยากเก่งงานฝีมือมั่งนะ เผื่อจะช่วยทำปกหนังสือดีๆที่ช่วยป้องกันการพังของหนังสือได้ไงล่ะ
ในห้องมีคนชอบ a day เหมือนคุณแม่ฉันด้วยล่ะ นั่นก็คือปอ หรือชื่อเล่นจริงๆที่เขาบอกก็คือภูน่ะ[ปรเมศ ภูเตศวร]
นายคนนี้ แค่เห็นแวบแรกก็ดูเหมือนจะเป็นคู่แค้นกับฝ่ายปกครอง มีเรื่องท้าทายเยอะแยะ ทั้งผม เจาะหู
คนประเภทนี้เป็นคนกลุ่มนึงที่ฉันว่าเจ๋งดีออก เพราะเขาก็ไม่ได้ไปฆ่าคนตายหรืออะไรที่ผิดมากมายซะหน่อย มีแบบนี้บ้างก็ดูเพลินดี จะได้ไม่จืดชืดทั้งหมดไง
คนสุดท้ายแล้วกับเย้เย[กรินทร์ เรเยส] เออ แต่เห็นเขาบอกว่าชื่อรินนี่นา แต่เอาเถอะ ชื่อเย้เยนี่จำง่ายกว่าเยอะแยะเลย
นอกจากชื่อที่ดูจะจำง่ายแล้ว ก็ยังมีทรงผมหางเต่าที่ทำให้ฉันจดจำเขาได้อย่างรวดเร็วดีจริงๆ ฉันเองก็รู้สึกว่าเขาเป็นคนติสท์ๆด้วยแหละ จริงมั้ยก็ไม่รู้เหมือนกัน
อืม....หมดแล้วสิ สามสิบกว่าคน เขียนกันจนเหนื่อยเลยทีเดียว
นี่แหละค่ะ เพื่อนร่วมห้องของฉัน