ชะตาเดียวกัน
posted on 14 Aug 2008 21:33 by pink76 in MySelf
พูดถึงเรื่องชะตาเดียวกัน ถ้าใครไม่ได้อ่านเอ็นทรี่การบ้าน 13 ของหนูมินท์แล้วคงไม่เก็ท
จะกล่าวย้อนไปถึงเมื่อตอนเที่ยงของวันนี้ ระหว่างที่เรากำลังยกจานข้าวเดินไปที่โต๊ะประจำ ก็ต้องผ่านบันไดที่จะพาขึ้นไปชั้นลอยของที่โรงอาหารซะก่อน
ธรรมดาเวลาเราเดินจะเว้นช่วงระหว่างหัวและบันไดพอดี แต่วันนี้นึกอะไรไม่รู้สิ เดินเข้าไปด้านที่มันเตี้ยๆหน่อย
ถามว่าส่วนสูง 170 เซนติเมตร หากเดินผ่านใต้บันไดด้านที่ต่ำกว่าความสูงคนเดินลอดจะเกิดอะไรขึ้น
คำตอบ ก็ 'ชน' น่ะสิ
ชนแบบที่ไม่รู้ตัวว่าชนไปแล้ว ได้ยินเสียงแม่บ้านใกล้ๆบอกว่า "โห....หัวแตกไหมน่ะลูก"
เราเกิดอาการเบลอไปสามวิ ก่อนที่จะตั้งสติ แล้วเดินมาวางถาดที่โต๊ะ
ผลการทดลอง ไม่ใช่สิ ผลของการเอาหัวไปฟาดบันได

ปรากฎว่าหัวด้านที่ชนปูดเลย ยังกะซาลาเปาบนหัวไอริน
ตอนแรกไม่แน่ใจในสัมผัสของมือตนเองว่า ชนแค่นี้ หัวจะปูดได้เลยเหรอ (วะ) เลยให้เพื่อนลองจับๆลูบๆ แล้วเพื่อนๆก็ขำกัน
อืม....สงสัยจะปูดจริงๆ - -"
ตอนนี้ผ่านมาครึ่งวันถ้วน ยังเจ็บหัวไม่หายเลยดูสิ
ก็เลยเข้าใจความรู้สึกของยัยมินท์แล้วล่ะว่า หัวปูดมันอาจจะแลดูไม่น่าตกใจสำหรับเรา แต่มันน่าตกใจสำหรับคนอื่นจริงๆ

